Prvi je vezan za vaše neskriveno zadovoljstvo Putinovim zakonom o ograničavanju slobode udruživanja građana i povezivanjem NVO sa delovanjem stranih špijunskih organizacija. Reakcije Zapada ste ocenili kao “bučne ali mlake”. Reakcija je bilo i sa istoka i sa zapada i bile su veoma ozbiljne i nimalo mlake. Toliko ozbiljne i toliko vruće da je u svojoj najnovijoj izjavi na tu temi predsednik Putin oslobodio NVO prethodnih optužbi i istakao značaj njihovog postojanja i delovanja.

Žurba da se iskaže vernost sistemima u kojima kadija i tuži i sudi vazda je bilo obeležje podaničkog mentalitete “zatvorenog društva”. Neki put se ta žurba obije o glavu. Mnogo ozbiljnijim smatram drugi deo vašeg teksta u kojem se pozivate na članak iz uglednog londonskog “Ekonomista” koji u vašem tumačenju postaje glavni argument globalno negativne slike NVO. Lako sam na Internetu našao ovaj tekst i ustanovio da ste, najblaže rečeno, na tendenciozan način, iz konteksta izvukli delove rečenica i time potpuno promenili smisao pa samim tim i nameru “uglednog londonskog Ekonomista”. Naime, pomenuti tekst se pre svega bavi sve izdašnijim državnim, budžetskim finansiranjem velikih međunarodnih NVO navodeći više primera dobre nego loše prakse te relativno nove pojave i za razvijene demokratije.

Tekst upozorava da taj odnos može ugroziti nezavisnost NVO od vlade/države kao i da tržišno nadmetanje NVO za budžetska sredstva može ugroziti razloge njihovog osnivanja. (Na našu nesreću, mi nemamo problema sa sistematskim finansiranjem NVO iz državnog budžeta, što je jedan od pokazatelja slobode i demokratičnosti srpskog društva.) U tekstu se pominju Crveni krst, Lekari bez granica (Nobelova nagrada za mir), kampanja protiv nagaznih mina (Nobelova nagrada za mir), pominje se i preko 500 NVO okupljenih u Evropsku platformu za prevenciju i transformaciju konflikata čiji je moto „Građanski rat zahteva građansku akciju”, pominju se i Spasimo decu, UN, Unicef i još mnogi pozitivni primeri. Ali to se ne uklapa u negativne stereotipe o NVO na čijem stvaranju predano radite. Svoju veštinu manipulacije najbolje ste pokazali u montaži dela teksta koji se odnosi na prikupljanje korisnih (useful) a ne kako ste vi preveli “značajnih” informacija iz delova sveta koji su pogođeni ratovima ili drugim katastrofama i gde samo NVO imaju pristup i gde samo NVO mogu da otkriju šta se zapravo događa. U tom kontekstu se i finansiranje rada Global Witness tokom rata u Angoli od strane britanskog Foregn Office–a navodi kao pozitivan a ne negativan primer, kako ste vi to vešto sklopili. Upravo prikupljanje informacija o događajima “iz zamračenih delova sveta pogođenih ratovima...” bolna je tačka odnosa NVO i vladajućih srpskih političkih elita, većine medija pa samim tim i sa delom društva.

Treba li uopšte navoditi da su prve istinite informacije o Vukovaru, Dubrovniku, Srebrenici, Oluji u Srbiju došle preko NVO? Te istine su razlog da se ne prenese jedna od ključnih rečenica iz teksta koji inače obilato citirate a koja glasi: “Ovde se ne radi o dobročinstvu, već o privatizaciji: mnoge NVO rade na ugovor sa vladama. Vlade više vole da šalju pomoć preko NVO, jer je to jeftinije, efikasnije i dostupnije, nego kada pomoć ide preko zvaničnih kanala.”

I na kraju, nije tačno da “nema besplatnog ručka”. Ima. U narodnim kuhinjama širom sveta siromašnima, izbeglima i raseljenima ih dele nevladine organizacije. To između ostalog rade i u Srbiji.

odgovor na tekst Slobodana Reljića “Nevladine sekte”, NIN br. 2875
NIN, 16.februar 2006.

Povezani članci:

• 144. emisija

  Gosti: Stojan Cerović, novinar, Đorđe Pavićević sa Fakulteta političkih nauka, Milovan Mitrović, profesor, Danijel Cvijetičanin, ekonomista i Vojin Dimitrijević, iz Beogradskog centra za ljudska prava
  Domaćice: Svetlana Lukić, Svetlana Vuković

• A beginning and an end

  As was expected, the elections have spelled the end of Koštunica. The beginning of his end was the decision, which dates to the failure of the talks presided over by Martti Ahtisaari, to wager everything on the card of conflict with the European Union. 

  More...
• A Evropa polako teče Birčaninovom ulicom

  Gosti: profesorka Srbijanka Turajlić, Jelena Milić iz Foruma za međunarodne odnose, dramaturg Milosav Marinović, ekonomista Božidar Đelić, Vesna Pešić iz GSS, frakcija 11. decembar i Živorad Kovačević iz Foruma za međunarodne odnose govorili su na tirbini u Centru za kulturnu dekontaminaciju
  Domaćice: Svetlana Lukić, Svetlana Vuković

• Drugi život Stojana Ž.

  Tako se i Župljanin našao u paklu, ali kao Belzebubovo službeno lice, kao onaj koji je tu da pomori što više duša. Bio je to njegov izbor, i ništa ga ne može oprati od njega: ova se vrsta dželata ne postaje slučajno, nepažnjom i iz trenutne zablude. Za nešto takvo moraš ozbiljno i temeljito raskrstiti sa ama baš svime što si do tada bio, mislio, osećao i znao. Tada stupaš na Drugu Stranu, i odande nema povratka – nema ga tvojim žrtvama, ali bogme ni tebi.

• Falsifikat

  U interpretaciji srpskih nacionalno svesnih stranaka i njihovih lidera autor Sporazuma za stabilizaciju i pridruživanje, u originalu, je srpska vlada i, naravno, sam predsednik te vlade. Autor falsifikata, koji je od reči do reči, od znaka do znaka, identičan sa originalom, jeste Solana. Falsifikat i original su identični po svemu, osim po smislu. Smisao je promenio Solana, mada nije promenio ni jedno slovo ili znak.