Prema podacima Autonomnog ženskog centra, u proteklih 13 godina u Srbiji je ubijeno 406 žena. Njih 300 je imalo decu, od kojih su mnoga bila maloletna. Njih su preuzimali srodnici, hraniteljske porodice ili su završavali u ustanovama socijalne zaštite. Srodnici koji preuzimaju brigu o maloletnoj deci čije su majke ubijene, najčešće ostaju bez bilo kakve psihološke i materijalne podrške države.
Prihvatanjem te dece srodnici, koji time često svoju decu dovode na rub egzistencije, po sadašnjem zakonu nemaju status srodničkih hranitelja, na osnovu koga bi dobili veću finansijsku podršku države. Oni podležu istim kriterijumima kao i sve ostale porodice koje apliciraju za dečiji dodatak.
Deca ubijenih žena koja žive kod najbližih rođaka, koji makar delimično mogu da im nadomeste gubitak majke, diskriminisana su kao korisnici prava na dečiji dodatak i druga davanja u odnosu na decu koja su smeštena kod nepoznatih ljudi i u nepoznatom okruženju – u hraniteljskim porodicama.
Pre nekoliko dana Skupština je usvojila izmene Zakona o finansijskoj podršci porodicama sa decom. Ministarstvo za brigu o porodici i demografiju i narodni poslanici odbili su predlog da se usvoji novi član zakona kojim bi bio regulisan dečiji dodatak za decu čije su majke žrtve femicida.
Govori Vanja Macanović iz Autonomnog ženskog centra. Razgovor vodi Svetlana Lukić.
Peščanik.net, 16.10.2024.
FEMINIZAM
