Predaje na odseku za dramu Stanford univerziteta. Studirao je dramaturgiju na Univerzitetu Ćiril i Metodije u Skopju i na Univerzitetu umetnosti u Beogradu, a doktorske studije završio je na New York University, Department of Performance Studies. Osim na Stanfordu, predavao je još na New York University i University of Minnesota, Minneapolis. Njegovi radovi na teme avangardnog i eksperimentalnog pozorišta, performansa, književnosti i umetnosti objavljivani su u Sjedinjenim državama (TDR, PAJ, Theater, Art Journal, Theatre Journal) i Evropi (Španija, Engleska, Švedska, Srbija, Hrvatska). Njegovu knjigu Daniil Harms: pisanje i događaj (Daniil Kharms: Writing and the Event) objavio je Northwestern University Press (2009), a sledeća knjiga na teme jugoslovenskih ratova u pripremi je kod University of Michigan Press. Branislav je član uredničkog odbora TDR (The Drama Review).

Central celebration

The real star of this program was Milorad Dodik, who could not be clearer: “I have to let you in on a secret. We don’t like it when you call us Bosnians. We are not Bosnians, I am a Serb, I write in Cyrillic…”

Era Milivojević, Cetinjsko bijenale, septembar 1997, foto: Goranka Matić

Erina igra

Era je izvodio ceremonije čije je značenje samo on znao, da bi ih u sledećem trenutku zaboravio. Bio je posvećenik prolaznosti i imao najveću neposrednost koju sam ikada video kod umetnika.

Srbija u čizmama

Integralna verzija teksta: Vest za one koji se pitaju šta je bilo sa njihovim profesorima ONO i DSZ – jedan od njih je centralni autor specijalnog broja časopisa Dveri srpske posvećenog Srebrenici.

Zmijski car

Knjigu Dobrice Ćosića Vreme zmija otvara scena susreta autora i patrijarha Pavla: “Danas u podne posetio sam patrijarha Pavla na njegov poziv.” Nije Ćosić taj koji traži da se vidi sa poglavarom SPC. On je potreban patrijarhu, a ne obratno.

Markale kao stanje svesti

Markale su predstavljale apsolutno najkrvaviji u seriji sličnih događaja. Pokušaji političke instrumentalizacije zločina na Markalama počeli su pre nego što je pločnik pijace stigao da se ohladi od udara eksplozije.

A suspicious person

Ljubisa Ristic’s gesture of naming the stages after his former partners who were his ideological opponents in the late 90’s was actually a fetishization of his own past. In that sense, the Secerana (Sugarmill) was precursor of a different, much more ambitious fetish town, the one on Mokra Gora.

Fetiš varoš

Nigde ideje ‘68. one nisu tako brutalno pregažene kao u Srbiji. Ni na jednom drugom mestu njihov emancipatorski potencijal nije ustupio mesto nasilju u meri u kojoj se to desilo u Srbiji.